Ο Νονός γεννήθηκε Βίτο Αντολίνι, στο χωριό Κορλεόνε της Σικελίας.
Το 1901 ο πατέρας του δολοφονήθηκε. Πρόσβαλε τον ντόπιο αρχηγό Μαφίας.
Ο αδελφός του, ο Πάολο, ορκίστηκε εκδίκηση και εξαφανίστηκε στα βουνά.
Με τον Βίτο, τον μόνο κληρονόμο του,
δίπλα στη μητέρα του στην κηδεία.
Τότε ήταν εννέα χρονών.
Σκότωσαν το παιδί! Σκότωσαν τον Πάολο!
Σκότωσαν τον γιο σου, τον Πάολο!
Δολοφόνοι!
Γιε μου...
Τα σέβη μου, Δον Τσίτσο.
Σκότωσες τον άντρα μου, επειδή δε σε προσκυνούσε.
Και τον γιο του, τον Πάολο...
επειδή ορκίστηκε εκδίκηση.
Αλλά ο Βίτο είναι εννέα χρονών και κουτός.
- Δε μιλάει ποτέ. - Δεν είναι τα λόγια του που φοβάμαι.
Είναι αδύναμος. Κανέναν δεν μπορεί να πειράξει.
Όταν όμως μεγαλώσει, θα γίνει δυνατός.
Μην ανησυχείς. Τίποτα δεν μπορεί να σου κάνει.
Όταν γίνει άντρας, θα γυρίσει για εκδίκηση.
Σε ικετεύω, Δον Τσίτσο, λυπήσου τον μοναχογιό μου.
Είναι το μόνο στήριγμά μου.
Ορκίζομαι στον Θεό, δε θα σε πειράξει ποτέ. Λυπήσου τον!
Βίτο, τρέχα! Φύγε, θα τον σκοτώσω!
Τρέχα, Βίτο!
Σκοτώστε τον!
Όποια φαμίλια κρύβει τον Βίτο Αντολίνι, θα το μετανιώσει!
Καταλάβατε;
Ακούστε καλά τι σας λέω.
Βίτο, προσευχόμαστε για σένα!
Όποιος κρύβει τον Βίτο Αντολίνι...
ας τον παραδώσει.
Ο Δον Τσίτσο θα σας ευχαριστεί!
Θα’ναι καλύτερα για το παιδί, καλύτερα και για σας!
Όποια φαμίλια κρύβει τον Βίτο Αντολίνι, θα το μετανιώσει!
Αδελφή.
Χρήματα;
Διερμηνέα!
Από πού είσαι;
- Πώς σε λένε; - Μαρία.
Πώς σε λένε;
Έλα, παιδί μου. Πώς σε λένε;
Βίτο Αντολίνι, από το Κορλεόνε.
Βίτο Κορλεόνε.
Εντάξει. Εκεί.
Ο επόμενος.
Έχει ευλογιά. Καραντίνα τρεις μήνες.
Βίτο Κορλεόνε!
Αυτός είναι.
ΒΙΤΟ ΚΟΡΛΕΟΝΕ ΝΗΣΙ ΕΛΙΣ 1901
Ο ΕΓΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΟΝΙ ΒΙΤΟ ΚΟΡΛΕΟΝΕ
ΛΙΜΝΗ ΤΑΧΟ, ΝΕΒΑΔΑ 1958
Πήρες τα κλειδιά του αυτοκινήτου;
Λόρι! Λόρι!
Μαμά!
- Κοίτα ποιος ήρθε. - Πάτερ Καρμέλο.
- Αυτός είναι ο πατέρας Καρμέλο. - Μερλ Τζόνσον.
Μαμά!
- Ήρθα. - Κονστάντσα, άργησες μια βδομάδα!
Έστειλα τ’αμάξι στο αεροδρόμιο την περασμένη βδομάδα.
Είχα μπλέξει. Τέλος πάντων, ήρθα. Αυτό είναι για τη μαμά μου!
- Τι είναι; - Θυμάσαι τον Μερλ;
Τι κάνετε; Ευχαριστώ.
Θέλω να μιλήσω στον Μάικλ, αλλά να μην περιμένω στην ουρά.
Πήγαινε πρώτα να δεις τα παιδιά σου.
Κι ύστερα θα δεις τον αδελφό σου, όπως όλοι οι άλλοι.
Κυρίες και κύριοι...
Θα μιλήσει ένας διακεκριμένος καλεσμένος.
Υποδεχτείτε τον γερουσιαστή Πατ Γκίρι της Νεβάδα.
Και η κυρία Γκίρι.
Ευχαριστώ πολύ.
Είναι πολύ ευτυχισμένη μέρα για μένα και τη γυναίκα μου.
Σπάνια ερχόμαστε στη Νεβάδα.
Αλλά σήμερα, ανάμεσα σε παλιούς και νέους φίλους...
γιορτάζουμε την Πρώτη Κοινωνία ενός νέου ανθρώπου.
Κι ευχαριστούμε την οικογένειά του για μια έξοχη εισφορά προς την Πολιτεία.
Κρατάω μια επιταγή για το πανεπιστήμιό μας...
κι είναι μια έξοχη χορηγία στο όνομα τού...
Άντονι Βίτο Κορλεόνε.
Με τις υπογραφές των γονιών αυτού του νέου πολίτη...
τους οποίους πρέπει να αναγνωρίσουμε.
Μάικ, Πατ, Κέι, σηκωθείτε να σας δούνε!
Θέλω όλοι μαζί...
να ευχαριστήσουμε θερμά τον κύριο και την κυρία Κορλεόνε!
Έχουμε επίσης την Παιδική Χορωδία της Σιέρα...
που διάλεξαν ένα ξεχωριστό τραγούδι...
για να τιμήσουν τον οικοδεσπότη τους, κύριο Μάικλ Κορλεόνε.
Παιδιά.
Την πλακέτα.
Το τραβήξατε αυτό;
Ωραία.
Τώρα, κύριε Γερουσιαστά, εσείς με την κυρία Κορλεόνε.
Ο δικηγόρος μου, Τομ Χέιγκεν. Ο γερουσιαστής Γκίρι.
Αυτός τα οργάνωσε όλα, με τον Τέρνμπουλ.
- Ναι, ναι. - Καθίστε.
Νόμιζα ότι θα μιλούσαμε μόνοι οι δυο μας.
Εμπιστεύομαι σ’αυτούς τη ζωή μου. Θα’ναι προσβολή, αν πω να φύγουν.
Δεν έχω κανένα πρόβλημα...
αλλά είμαι ντόμπρος άνθρωπος και θα σας μιλήσω πολύ ειλικρινά.
Ίσως πιο ανοιχτά απ’ό,τι σας έχει μιλήσει ποτέ κανένας.
Η οικογένεια Κορλεόνε τα έχει καταφέρει καλά στη Νεβάδα.
Δυο μεγάλα ξενοδοχεία στο Βέγκας...
και ένα στο Ρίνο. Πήρατε τις άδειες με πλάγιο τρόπο...
χωρίς κανένα πρόβλημα με την Επιτροπή Παιγνίων.
Τώρα μαθαίνω...
πως έχετε βάλει στο μάτι και το Τροπιγκάλα.
Μέχρι την άλλη βδομάδα θα διώξετε τον Κλίνγκμαν.
Μεγάλη επέκταση. Θα έχετε, όμως, ένα μικρό τεχνικό πρόβλημα.
Η άδεια θα είναι στ’όνομα του Κλίνγκμαν.
- Ο Τέρνμπουλ είναι καλός άνθρωπος. - Ας αφήσουμε τις σαχλαμάρες.
Δε θέλω να χασομερήσουμε άλλο. Μπορείτε να πάρετε την άδεια.
Η τιμή είναι διακόσιες πενήντα χιλιάδες δολλάρια.
Συν 5% των μηνιαίων εισπράξεων...
και των τεσσάρων ξενοδοχείων σας.
Η άδεια κοστίζει λιγότερο από είκοσι χιλιάδες δολλάρια, σωστά;
Σωστά.
- Γιατί να πληρώσω περισσότερα; - Επειδή σκοπεύω να σας στύψω.
Δε μ’αρέσει το σινάφι σας.
Ήρθατε σ’αυτή την καθαρή χώρα με τα λαδωμένα μαλλιά σας...
και τα μεταξωτά κοστούμια σας...
παριστάνοντας τους καλούς Αμερικανούς.
Σας περιφρονώ για το θέατρο που παίζετε...
κρύβοντας με πόζες την ατιμία σας, εσύ κι όλη σου η κωλοφαμίλια.
Γερουσιαστή...
κι οι δυο κουβαλάμε την ίδια υποκρισία.
Αυτό όμως δεν ισχύει για την οικογένειά μου.
Καλά, εντάξει.
Σε μερικούς αρέσουν τα παιχνίδια. Παίζε, λοιπόν.
Θα με πληρώσεις επειδή σε συμφέρει να πληρώσεις.
Αύριο το μεσημέρι, θέλω απάντηση και το χρήμα. Και κάτι άλλο.
Μην ξαναεπικοινωνήσεις μαζί μου.
Στο εξής θα έχεις επαφή με τον Τέρνμπουλ.
Γερουσιαστή, μπορώ να σου δώσω τώρα την απάντησή μου.
Η προσφορά μου είναι αυτή:
Τίποτα.
Ούτε το κόστος της άδειας, που θα’θελα να την πληρώσεις εσύ.
Χαίρετε, κύριοι.
Δεν ήξερα πως ήσαστε εδώ.
- Πρέπει να φύγουμε. - Αλήθεια; Κρίμα.
- Ήταν θαυμάσιο. - Και για μας.
Χάρηκα που τα είπαμε.
Φρέντο, κάθαρμα, μια χαρά είσαι!
Φρανκ Πεντάντζελι! Ήρθες επιτέλους, παλιόμουτρο!
Ήρθα να δω τα "παιδιά" μου.
- Τι γίνεται με το φαγητό εδώ; - Τι τρέχει;
Μου δίνουν ένα κρακεράκι με συκώτι και το λένε "καναπεδάκι".
Λέω, "Ούτε σκαμνάκι δεν είναι. Κράκερ με συκώτι είναι!"
Φέρε πιπεριές και σαρδέλες!
Μου θυμίζεις τη Νέα Υόρκη τις παλιές εποχές!
Ο Γουίλι Τσίτσι ήταν με τον Κλεμέντσα στο Μπρούκλιν.
Όλοι στενοχωρηθήκαμε. Συγκοπή, ε;
Όχι, δεν πήγε από καρδιά.
Γι’αυτό ήρθα να δω τον αδελφό σου, τον Μάικ.
- Γιατί είναι έτσι, όμως; - Τι εννοείς;
Είναι ανάγκη να φέρω συστατική επιστολή για να με δεχτεί;
- Δε σ’άφησαν να τον δεις; - Μου είπαν να περιμένω!
- Τζόνι Όλα. - Αλ Νέρι.
- Ξέρεις το δικηγόρο μου, Τομ Χέιγκεν; - Τον θυμάμαι απ’τα παλιά.
Ρόκο...
- Τι είναι αυτό; - Πορτοκάλι απ’το Μαϊάμι.
Περιποιήσου τους άντρες τού Τζόνι. Πεινάνε. Τζόνι;
Ο Τομ χειρίζεται μόνο ορισμένες υποθέσεις μας.
Εντάξει, Μάικ.
- Τι θα πιεις, Τζόνι; - Ανισέτ.
- Αν με χρειαστείς, θα’μαι απ’έξω. - Πες στον Ρόκο πως περιμένουμε.
- Μόλις άφησα τον κύριο Ροθ στο Μαϊάμι. - Πώς είναι η υγεία του;
Δεν είναι καλά.
Μπορώ να κάνω τίποτα; Να στείλω κάτι;
Σ’ευχαριστεί για το ενδιαφέρον και το σεβασμό σου.
Το καζίνο...
Ως ιδιοκτήτες εμφανίζονται: Τζέικομπ Λόρενς, Άλαν Μπάρκλεϊ, δικηγόροι.
Αληθινοί ιδιοκτήτες είναι ένας όμιλος του Κλίβελαντ και ο Ροθ.
Διευθύνει ο Κλίνγκμαν, που είναι και μέτοχος, αλλά μου είπαν...
αν θέλεις να τον απομακρύνεις, ο Ροθ δεν έχει αντίρρηση.
Καλοσύνη του. Το εκτιμώ αυτό.
Ο Ροθ πάντα δίνει κέρδη στους συνεργάτες του.
Ένας-ένας, οι παλιοί φίλοι φεύγουν.
Από θάνατο, φυσικό ή όχι...
φυλακίζονται, εκτοπίζονται...
Έμεινε μόνο ο Ροθ, επειδή πάντα έδινε κέρδη στους συνεταίρους του.
Τριάντα επαγγελματίες μουσικοί κι ούτε ένας Ιταλός!
Παίξτε μια ταραντέλα!
Εσύ! Σήκω!
Αυτό το χέρι!
Τι διάολο γίνεται;
- Θα δω την αδελφή μου μόνη της. - Αφορά κι εμένα. Μπορώ να μείνω;
Γνωρίζεις τον Μερλ, ήταν μαζί μου στο Λας Βέγκας.
- Τον είδα μαζί σου. - Μπορώ να έχω ένα ποτό;
Αλ, φέρ’του ένα ποτό!
Θέλω να βγάλω εισιτήρια για την Ευρώπη.
Γιατί δεν πας σ’ένα γραφείο ταξιδίων;
Πρώτα θα παντρευτούμε.
Μόλις πήρες διαζύγιο και παντρεύεσαι;
Βλέπεις τα παιδιά σου τα Σαββατοκύριακα.
Έπιασαν τον μεγάλο γιο σου για μικροκλοπή.
Ταξιδεύεις με άντρες που σ’εκμεταλλεύονται!
- Δεν είσαι πατέρας μου! - Τότε, γιατί έρχεσαι σε μένα;
Χρειάζομαι λεφτά.
Κόνι, Κόνι, Κόνι...
Θέλω να’μαι λογικός μαζί σου.
Γιατί δε μένεις μαζί μας, με την οικογένεια;
Μπορείς να μένεις εδώ με τα παιδιά σου.
Δε θα σου λείψει τίποτα.
Τον Μερλ δεν τον γνωρίζω. Δεν ξέρω με τι εισοδήματα ζει.
Πες του πως γάμος δε γίνεται και δε θα τον ξαναδείς.
Θα καταλάβει, πίστεψέ με.
Κόνι.
Αν δε μ’ακούσεις και τον παντρευτείς...
θα μ’απογοητεύσεις.
- Φαμίλια! - Τσεντάνι!
Τι θα πει "Τσεντάνι";
Θα πει "εκατό χρόνια".
Να τα εκατοστίσουμε όλοι στην οικογένεια.
- Αν ήταν έτσι, θα ζούσε ο πατέρας μου. - Κόνι.
Μερλ, γνωρίζεις τη νύφη μου, την Ντιάνα;
- Η γυναίκα τού Φρέντο. - Χαίρω πολύ.
Με όλον τον σεβασμό, δεν ήρθα εδώ για να φάω.
Το ξέρω.
- Θέλω να χορέψω! - Είσαι σκνίπα.
Ζηλεύεις επειδή αυτός είναι αληθινός άντρας!
- Πάψε, θα φας γροθιά! - Σιγά μην μπορείς!
Οι μακαρονάδες είναι τρελοί, όταν πρόκειται για τις γυναίκες τους!
Ο Μάικλ λέει, αν δεν μπορείς, να την αναλάβω εγώ.
- Ίσως είναι καλύτερα. - Μην παντρευτείτε μακαρονά!
Φέρονται σκατά στις γυναίκες τους!
Τι μου κάνεις, αλήτη; Βοήθεια!
Φρέντο!
- Δεν μπορώ να την κοντρολάρω. - Μη ζητάς συγγνώμη.
Ο Κλεμέντσα υποσχέθηκε στους Ροζάτο τρεις πιάτσες μετά τον θάνατό του.
Δεν τους τις έδωσες.
Χαζομάρες τους έταξε ο Κλεμέντσα!
- Τους μισούσε πιο πολύ απ’ό,τι εγώ. - Νιώθουν εξαπατημένοι.
Μου είσαι θρονιασμένος ψηλά στις Σιέρες και μου πίνεις...
- Τι πίνει; - Σαμπάνια.
Σαμπάνια, και με κριτικάρεις για το κουμάντο μου.
Η φαμίλια σου λέγεται πάντα Κορλεόνε...
και πρέπει να σέβεσαι τις οικογενειακές υποθέσεις.
Η φαμίλια μου δεν τρώει εδώ, ούτε στο Λας Βέγκας, ούτε στο Μαϊάμι...
με τον Χάιμαν Ροθ!
Είσαι καλός γέρος και σε συμπαθώ.
Χρόνια πιστός στον πατέρα μου.
Οι αδελφοί Ροζάτο παίρνουν ομήρους.
Με φτύνουν κατάμουτρα, επειδή έχουν πλάτες τον Εβραίο τού Μαϊάμι.
Το ξέρω. Γι’αυτό δε θέλω να τους πειράζουμε.
- Να μην τους πειράζουμε; - Θέλω να’σαι δίκαιος μαζί τους.
Δίκαιος; Πώς μπορείς να’σαι δίκαιος με κτήνη;
Παίρνουν Μεξικάνους, παίρνουν αράπηδες.
Χαλάνε τον κόσμο στη γειτονιά της γιαγιάς τους!
Γι’αυτούς υπάρχουν μόνο πουτάνες! Και ναρκωτικά!
Τον τζόγο τον αφήνουν τελευταίο.
Θα διευθύνω τη φαμίλια χωρίς πιέσεις. Θέλω τους Ροζάτο πεθαμένους!
Όχι.
Έχω σοβαρές υποθέσεις με τον Χάιμαν Ροθ. Δε θέλω ενοχλήσεις.
Πάνω απ’το αίμα σου, βάζεις έναν Εβραίο!
Κι ο πατέρας μου συνεργαζόταν με τον Ροθ. Τον σεβόταν.
Συνεργαζόταν με τον Ροθ, τον σεβόταν...
αλλά ποτέ δεν εμπιστεύτηκε τον Ροθ...
ούτε τον Σιτσιλιάνο κλητήρα του, τον Τζόνι Όλα.
Με συγχωρείς τώρα. Είμαι κουρασμένος και πιωμένος!
Να ξέρετε όλοι, δε θα’χετε μπελάδες από μένα!
Δον Κορλεόνε.
Τσίτσι, την πόρτα.
Θα τον αφήσεις να φύγει;
Ας πάει στη Νέα Υόρκη. Έχω κάνει τα σχέδιά μου.
Ο γέρος είχε πιει πολύ.
Είναι αργά.
Πώς είναι το μωρό;
- Κοιμάται μέσα μου. - Το νιώθεις αγόρι;
Ναι, Μάικλ.
Κέι;
Λυπάμαι που έπρεπε να δω τόσους ανθρώπους σήμερα.
Δεν μπορούσα να τους αποφύγω.
Σκεφτόμουν αυτό που μου είχες πει κάποτε.
Πως σε πέντε χρόνια θα είχατε νόμιμες επιχειρήσεις.
Έχουν περάσει εφτά χρόνια.
Το ξέρω. Προσπαθώ, αγάπη μου.
Σου αρέσει; ΝΑΙ / ΟΧΙ
Το είδες αυτό;
Γιατί είναι ανοιχτές οι κουρτίνες;
Κέι, είσαι καλά;
- Χτυπήθηκες; - Όχι.
Μη φοβάσαι.
Σταματήστε!
Αλτ!
Είναι ακόμα στο κτήμα. Μείνε μέσα!
- Τους θέλω ζωντανούς. - Θα προσπαθήσουμε.
Ζωντανούς!
Μείνε δίπλα στην πόρτα.
Έλα μέσα.
- Μάικ, είσαι καλά; - Ναι.
Είναι πολλά που δεν μπορώ να σου πω, Τομ.
Και ξέρω ότι αυτό σ’ενοχλούσε στο παρελθόν.
Είχες την εντύπωση ότι δε σ’εμπιστευόμουν.
Αλλά είναι επειδή σε θαυμάζω και σ’αγαπώ...
γι’αυτό είχα μυστικά από σένα.
Αυτή τη στιγμή, μόνο σε σένα έχω εμπιστοσύνη.
Ο Φρέντο;
Έχει καλή καρδιά.
Αλλά είναι αδύναμος και ηλίθιος. Και είναι θέμα ζωής και θανάτου.
Τομ, είσαι αδελφός μου.
Πάντα ήθελα να με βλέπεις σαν αληθινό αδελφό.
Το ξέρω.
Θ’αναλάβεις εσύ.
Εσύ θα είσαι ο Δον.
Αν έγινε αυτό που νομίζω, πρέπει να φύγω απόψε.
Σου αφήνω πλήρη δικαιοδοσία. Στον Φρέντο, τον Ρόκο, τον Νέρι, όλους.
Σου εμπιστεύομαι τη ζωή της γυναίκας μου, των παιδιών μου. Τη Φαμίλια.
- Αν τους πιάσουμε, θα μάθουμε... - Δε θα τους πιάσουμε.
Αν δεν κάνω λάθος, είναι ήδη πεθαμένοι.
Τους σκότωσε κάποιος δικός μας.
Εδώ μέσα. Τρέμουν γιατί τα’καναν μαντάρα.
Λες να’ναι οι άνθρωποί σου, ο Ρόκο, ο Νέρι;
Όλοι οι άνθρωποί μας είναι "επιχειρηματίες".
Σ’αυτό βασίζεται η αφοσίωσή τους.
Ένα πράγμα έμαθα απ’τον μπαμπά...
να σκέφτομαι όπως αυτοί που είναι γύρω μου.
Πάνω σ’αυτή τη βάση, όλα είναι πιθανά.
Είναι πεθαμένοι! Έξω απ’το παράθυρό μου!
Θέλω να φύγω από δω! Είναι νεκροί!
Εδώ! Είναι δύο.
Θα τους έστειλαν απ’τη Νέα Υόρκη. Δεν τους γνωρίζω.
Δε θα μάθουμε τίποτα απ’αυτούς.
Βγάλτε τους έξω.
Ξεφορτωθείτε τα πτώματα.
- Πού είναι ο Μάικ; - Ρόκο.
Άντονι, ησύχασε. Προσπάθησε να κοιμηθείς.
- Σ’άρεσε το πάρτι σου; - Πήρα πολλά δώρα.
Σ’άρεσαν;
Δεν τους ήξερα αυτούς που μου τα’δωσαν.
Φίλοι ήταν.
- Είδες το δώρο μου για σένα; - Ήταν στο μαξιλάρι μου.
Θα φύγω πολύ νωρίς αύριο το πρωί.
- Θα με πάρεις μαζί σου; - Δεν μπορώ.
- Γιατί πρέπει να φύγεις; - Έχω μια δουλειά.
Μπορώ να σε βοηθήσω.
Κάποια μέρα θα με βοηθάς.
Κοιμήσου τώρα.
ΒΙΤΟ ΚΟΡΛΕΟΝΕ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ 1917
Είναι πολύ όμορφη. Πρέπει να τη δεις.
Άλλο να σου λέω κι άλλο να το δεις ο ίδιος!
Έφυγα απ’τη Νάπολη. Άφησα εκεί τη μαμά.
Για μια τσούλα!
Τώρα είμαι στην Αμερική, στη Νέα Υόρκη.
Μόνος! Και σκέφτομαι τη μητέρα μου.
Δεν έχω νέα απ’την πατρίδα.
Επιτέλους, ένα γράμμα απ’τη Νάπολη!
Πώς σου φαίνεται το αγγελούδι μου; Κούκλα, ε;
Πολύ όμορφη.
Για σένα. Εγώ έχω τη γυναίκα μου και τον γιο μου.
Η αγαπημένη μας μητέρα...
πέθανε!
Θα πάμε να την πάρουμε, να φάμε όλοι μαζί.
Κάτσε κάτω, αλήτη!
Με συγχωρείτε, Δον Φανούτσι.
Θα πάμε στα παρασκήνια.
Ποιος ήταν αυτός;
Το "Μαύρο Χέρι".
Είναι ο Φανούτσι, το "Μαύρο Χέρι".
Θα τα πούμε αύριο.
Όλο "αύριο" μου λες!
Θα πληρώσεις σήμερα!
Πάμε.
Όχι την κόρη μου! Άφησέ την!
Πάρε όσα λεφτά έχω!
Βίτο, έλα.
Ξέρω τι σκέφτεσαι. Δεν ξέρεις την κατάσταση.
Ο Φανούτσι είναι στην οργάνωση "Μαύρο Χέρι". Τον πληρώνουν όλοι.
- Κι ο πατέρας μου στο μπακάλικο. - Ιταλός είναι;
Γιατί μαδάει τους άλλους Ιταλούς;
Ξέρει πως δεν έχουν προστάτη. Ξέχνα τον. Σ’άρεσε το κορίτσι;
Δε μου πέφτει λόγος.
Δεν είσαι καλά;
Σου φέρεται καλά το αφεντικό σου;
Άσε τώρα.
Ξέρεις Ιταλικά;
Κρύψ’τα αυτά! Θα τα πάρω την άλλη βδομάδα!
Χαίρετε! Να σου συστήσω τον ανιψιό μου.
Πώς πάει η επιχείρηση;
Καλά. Καλά.
Ο Φανούτσι γκρινιάζει.
Αργούν να τον πληρώσουν.
Τον έφαγε, λέει, η καλοσύνη.
Δηλαδή, βάζει νερό στο κρασί του;
Απεναντίας! Ζητάει τα διπλά.
Ακόμα κι απ’τον πατέρα μου.
Θα τον κρατήσεις να δουλέψει κοντά σου;
Έχω να σου πω κάτι δυσάρεστο.
Με βαριά καρδιά.
Ο Φανούτσι έχει έναν ανιψιό.
Και πρέπει να του δώσεις τη δουλειά μου.
Μου φέρθηκες καλά, από τότε που πρωτοήρθα εδώ.
Με νοιάστηκες σαν πατέρας.
Σ’ευχαριστώ.
Και δε θα το ξεχάσω.
Βίτο!
Όχι!
Πήγαινέ τα στην οικογένειά σου.
Σ’ευχαριστώ, αλλά δεν μπορώ να τα δεχτώ.
Τι ωραίο αχλάδι!
Είμαι ο Κλεμέντσα. Έχεις τα πράγματά μου;
Είδες τι είναι;
Δεν ενδιαφέρομαι για ξένες υποθέσεις.
Θα’θελε η γυναίκα σου ένα ωραίο χαλί;
Πώς δε θα’θελε; Αλλά με τι λεφτά;
Στο κάνω δώρο. Από ευγνωμοσύνη.
Ναι, βέβαια.
Θα το’θελε η γυναίκα μου.
Λείπει ο μπάσταρδος!
Δε μ’άφησε το κλειδί!
Δε θα’χει αντίρρηση.
Έλα μέσα.
Βίτο, έλα μέσα!
Εδώ μένει ο φίλος σου;
- Αληθινό παλάτι. - Απ’τα καλύτερα.
Βίτο, βοήθησέ με!
Κοίτα τι όμορφο που είναι, Σαντίνο!
Έλα μέσα.
Ο Χάιμαν είναι μέσα.
- Θέλεις ένα σάντουιτς; - Όχι, ευχαριστώ.
Πέτυχε δύο πόντους ο Χόλντεν.
- Κύριε Ροθ; - Έλα, Μάικλ.
Κάτσε. Σαν στο σπίτι σου.
Κοντεύει να τελειώσει.
- Παρακολουθείς ράγκμπι; - Έχω πολύ καιρό.
Μ’αρέσει να βλέπω ράγκμπι τα απογεύματα.
Αγαπάω και το μπέιζμπολ.
Μετά απ’το "σικέ" πρωτάθλημα του 1919.
Άκουσα ότι είχες κάτι μπελάδες.
Βλακείες!
Να κάνουν τέτοια πράγματα με τα όπλα!
Σημασία έχει ότι εσύ είσαι καλά.
Καλή υγεία, αυτό είναι το παν.
Περισσότερο κι απ’την επιτυχία και το χρήμα.
Κι απ’την εξουσία.
Ήρθα εδώ, γιατί θα χυθεί κι άλλο αίμα.
Θέλω να το ξέρετε, για να μην αρχίσει νέος πόλεμος.
Κανένας δε θέλει άλλο πόλεμο.
Ο Πεντάντζελι μου ζήτησε την άδεια να καθαρίσει τους αδελφούς Ροζάτο.
Όταν αρνήθηκα, έβαλε να με σκοτώσουν. Ήταν ηλίθιος, ήμουν τυχερός.
Θα τον επισκεφτώ σύντομα.
Δε θέλω κανένα εμπόδιο στα μελλοντικά μας σχέδια.
Μόνο αυτό έχει σημασία.
- Είσαι μυαλωμένος και συνετός νέος. - Κι εσείς, σπουδαίος άνθρωπος.
- Πολλά μπορώ να μάθω από σας. - Θα σε βοηθήσω όπως μπορώ.
- Με συγχωρείτε. Φαγητό. - Έλα.
- Ευχαριστώ, χρυσή μου. - Θα σας ξεκουφάνει η τηλεόραση!
- Καλή όρεξη. - Ευχαριστώ.
Είσαι νέος, εγώ γέρος και άρρωστος.
Σε λίγους μήνες θα έχουμε γράψει ιστορία.
Κάτι που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ.
Ούτε ο πατέρας σου δε θα ονειρευόταν τέτοιο πράγμα.
Ο Φρανκ Πεντάντζελι θα πεθάνει. Δεν έχετε αντίρρηση;
Ασήμαντος είναι.
Τι συμβαίνει;
Έχουμε παρέα, ε;
- Τι τρέχει; - Είναι μέσα ο Μάικλ Κορλεόνε.
- Πού είναι; - Μέσα. Πήγαινε γρήγορα.
Είναι μισή ώρα που περιμένει.
Συμβαίνει τίποτα;
Έπρεπε να με ειδοποιήσεις.
- Θα κάναμε καμιά ετοιμασία. - Δεν ήθελα να ξέρεις ότι θα’ρθω.
- Έμαθες τι έγινε σπίτι μου; - Τρελάθηκα. Ευτυχώς που...
Στο σπίτι μου!
Στο δωμάτιό μου, εκεί που κοιμάται η γυναίκα μου!
Εκεί που έρχονται και παίζουν τα παιδιά μου.
Στο σπίτι μου.
Βοήθησέ με να πάρω εκδίκηση.
Ό,τι θέλεις! Τι μπορώ να κάνω;
Τακτοποίησε τις διαφορές με τους αδελφούς Ροζάτο.
Δεν καταλαβαίνω.
Δεν ξέρω από μεγάλες μπίζνες. Αλλά αυτή είναι δουλειά του δρόμου.
Ο Χάιμαν Ροθ στηρίζει αυτούς τους μπάσταρδους.
- Το ξέρω. - Τότε, γιατί θες να τους καλοπιάσω;
Ο Χάιμαν Ροθ έβαλε να με σκοτώσουν.
Το ξέρω πως ήταν αυτός.
Κύριε ελέησον, Μάικ!
Ας τους φάμε όλους! Τώρα που έχουμε τη δύναμη!
Εδώ ήταν το γραφείο τού πατέρα μου.
Έχει αλλάξει.
Θυμάμαι, εδώ ήταν ένα μεγάλο τραπέζι.
Μικροί, έπρεπε να κάνουμε ησυχία, όταν παίζαμε απ’έξω.
Χάρηκα που δεν το πήραν ξένοι αυτό το σπίτι.
Πρώτα το είχε ο Κλεμέντσα, τώρα εσύ.
Ο πατέρας μου, μου έμαθε πολλά πράγματα εδώ μέσα.
Να έχω τους φίλους κοντά, αλλά τους εχθρούς κοντύτερα.
Αν δει ο Ροθ ότι μεσολάβησα για τους Ροζάτο...
θα πιστέψει ότι πάνε καλά οι σχέσεις μας.
Αυτό θέλω να νομίζει.
Θέλω να’ναι βέβαιος για τη φιλία μας.
Τότε θα μπορέσω να μάθω ποιος είναι ο προδότης.
- Ναι; - Φρέντο, εδώ Τζόνι Όλα.
- Χρειαζόμαστε κι άλλη βοήθεια. - Τζόνι;
Για τον Θεό, τι ώρα είναι;
- Ποιος είναι; - Άκου καλά, Φρέντο.
Γιατί με παίρνεις εδώ; Δε θέλω να μιλάμε.
Ο Πεντάντζελι κανόνισε ραντεβού με τους Ροζάτο.
- Θεέ μου! - Θα έρθει μόνος του;
Ιδέα δεν έχω. Αρκετά μ’έχεις μπλέξει!
Ο Πεντάντζελι λέει πως είναι πρόθυμος να κλείσει συμφωνία.
Λέει αλήθεια ή θα φέρει μαζί του ανθρώπους;
Μου είπατε ψέματα. Δε θέλω να με ξαναπάρεις!
- Δε θα το μάθει ο αδελφός σου. - Δεν ξέρω τι μου λες!
- Ποιος ήταν; - Λάθος.
- Δεν έχω κανέναν εδώ. - Περίμενε στ’αμάξι, Τσίτσι.
- Φράνκι. - Μην ανησυχείς, Τσίτσι.
- Τι είναι αυτό; - Κατοστάρικο, για γούρι.
Ρίτσι, δώσε να πιούμε.
Χαρήκαμε πολύ με την απόφασή σου.
- Δε θα μετανιώσεις. - Δε μ’αρέσει το κατοστάρικο.
Το παίρνω για προσβολή.
Χαιρετίσματα απ’τον Μάικλ Κορλεόνε!
Κλείσ’την πόρτα!
Ο μπάτσος!
Σκοτάδι εδώ μέσα. Είστε ανοιχτά ή κλειστά;
Ήρθα να καθαρίσω λιγάκι.
Τι συμβαίνει;
- Τι είναι εκεί στο πάτωμα; - Όχι εδώ! Άντονι!
Θα σας τινάξω τα μυαλά στον αέρα!
Φρέντο, χαίρομαι που σε βλέπω.
- Πώς είναι; - Καλά. Πίσω είναι.
Πάρτε δρόμο, κορίτσια.
Σ’αυτό το δωμάτιο.
- Πρώτα να μιλήσω μόνος μαζί του. - Έλα.
Σκέφτηκα πως μπορώ να σε βοηθήσω, γερουσιαστή.
Χέιγκεν;
- Άκου, εγώ δεν... - Ηρέμησε.
- Δεν έκανα τίποτα. - Είσαι πολύ τυχερός.
Το "μαγαζί" ανήκει στον αδελφό μου. Φώναξαν πρώτα αυτόν.
Αν είχε γίνει αλλού, δε θα μπορούσαμε να σε βοηθήσουμε.
Όταν ξύπνησα, ήμουν στο πάτωμα.
- Και δεν ξέρω πώς έγινε! - Δε θυμάσαι;
Έπεσα ξερός.
Ένα παιχνίδι ήταν!
Χριστέ μου!
Θεέ μου!
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δε θυμάμαι.
Θα κάνεις ό,τι σου λέω.
Πάρε το γραφείο σου. Πες πως θα πας αύριο.
Αποφάσισες να διανυκτερεύσεις στο σπίτι του Κορλεόνε, στο Τάχο.
- Καλεσμένος του. - Θυμάμαι ότι η κοπέλα γελούσε.
Το είχαμε ξανακάνει, δεν ήταν δυνατό να της κάνω κακό.
Δεν έχει οικογένεια. Κανένας δεν ξέρει ότι δούλευε εδώ.
Θα’ναι σαν να μην υπήρξε ποτέ.
Το μόνο που μένει είναι η φιλία μας.
Δεν μπορούμε να σας αφήσουμε να περάσετε.
- Πάω στην αγορά. - Θα σας ψωνίσουμε εμείς ό,τι θέλετε.
- Με διαταγές τίνος; - Του κυρίου Χέιγκεν. Έρχεται.
Θα του μιλήσω.
Πάω για δουλειά στο Κάρσον Σίτυ.
Το ζήτησε ο Μάικλ για την ασφάλειά σου.
- Δηλαδή, θα κλειστώ στο σπίτι; - Μπορείς να κυκλοφορείς στο κτήμα.
- Θα πηγαίναμε στη Νέα Αγγλία. - Ακυρώθηκε.
- Κρατούμενη είμαι; - Μην το παίρνεις έτσι.
Παιδιά, γυρίζουμε σπίτι.
Τζο.
Κούβα, Κούβα!
Αξιότιμοι κύριοι.
Καλωσορίσατε στην Αβάνα.
Ευχαριστώ τους διακεκριμένους Αμερικανούς βιομηχάνους...
για τη συνεργασία με την Κούβα...
στη μεγαλύτερη περίοδο ευημερίας...
ολόκληρης της ιστορίας της.
Τον κύριο Γουίλιαμ Σόου...
εκπρόσωπο της Τζένεραλ Φρουτ.
Τους κυρίους Κόργκολντ και Νταντ...
της Γιουνάιτεντ Τέλεφον & Τέλεγκραφ.
Τον κύριο Πέτι...
αντιπρόεδρο της Παναμερικανικής Μεταλλευτικής.
Τον κύριο Ρόμπερτ Άλεν, της Σάουθ Αμέρικαν Σούγκαρ.
Και τον κύριο Μάικλ Κορλεόνε από τη Νεβάδα...
απ’τον τομέα τουρισμού και αναψυχής.
Και τον παλιό φίλο και συνεργάτη απ’τη Φλόριντα...
τον κύριο Χάιμαν Ροθ.
Ευχαριστώ την Γιουνάιτεντ Τέλεφον, για το υπέροχο δώρο.
Ένα ολόχρυσο τηλέφωνο.
Θέλετε να το δείτε;
- Κύριε Πρόεδρε; - Ναι.
Θα εξηγήσετε τι σημαίνει για τις επιχειρήσεις μας η δράση των ανταρτών;
- Φυσικά. - Βαρύ είναι.
Αν και οι αντάρτες εξαπέλυσαν μια εντυπωσιακή επίθεση στο Λας Βίγιας...
θα τους εκδιώξουμε οπωσδήποτε από τη Σάντα Κλάρα...
πριν την Πρωτοχρονιά.
Θέλω να σας καθησυχάσω όλους.
Δε θ’ανεχτούμε αντάρτες στα καζίνα και τις πισίνες!
Κάνουν συλλήψεις. Σε λίγο θα μας αφήσουν να φύγουμε.
Τζόνι...
Δεν είναι τίποτα. Ληστοσυμμορίτες. Τους ξεκαθαρίζει η αστυνομία.
Βίβα Φιντέλ!
Ελπίζω να είναι σωστή η ηλικία μου. Μ’αρέσει η ακρίβεια.
Να δουν όλοι την τούρτα, πριν την κόψουμε.
Είμαι πολύ ευχαριστημένος...
που ήρθατε από τόσο μακριά, για να με τιμήσετε.
Όταν φτάσει κανείς σ’αυτό το σημείο της ζωής του...
θέλει να παραδώσει τα αγαθά του.
Να τα παραδώσει σε φίλους, ως ανταμοιβή για τη φιλία τους...
και για να πάνε όλα καλά, όταν θα έχει φύγει αυτός.
Μετά από πολλά χρόνια.
Οι γιατροί διαφωνούν, αλλά τι ξέρουν αυτοί;
Κατορθώσαμε θαυμάσια πράγματα στην Αβάνα...
κι η ανάπτυξή μας θα’ναι απεριόριστη.
Αυτή η κυβέρνηση ξέρει να βοηθάει τις επιχειρήσεις.
Τα ξενοδοχεία εδώ είναι μεγαλύτερα και πολυτελέστερα απ’το Λας Βέγκας.
Ευχαριστούμε τους φίλους μας στην κουβανική κυβέρνηση...
που μας χρηματοδότησε με τα μισά κεφάλαια...
και χαλάρωσε τους περιορισμούς στις εισαγωγές.
Έχουμε τώρα αυτό που χρειαζόμασταν πάντα:
Αληθινή συνεργασία με την κυβέρνηση.
Μικρότερο κομμάτι.
Ξέρετε τον Μάικλ Κορλεόνε. Θυμόμαστε όλοι τον πατέρα του.
Όταν αποσυρθώ ή όταν πεθάνω...
παραχωρώ όλα μου τα συμφέροντα στην Αβάνα, στον έλεγχό του.
Αλλά με δική σας συμμετοχή.
Το Νασιονάλ θα πάει στα παιδιά τού Λέικβιλ...
το Καπρί στην οικογένεια Κορλεόνε...
καθώς και το Σεβίλια Μπίλτμορ...
αλλά ο Λεβίν θα φέρει τους αδελφούς Πενίνο, με μερίδιο...
για να διευθύνουν το καζίνο.
Κι ένα μερίδιο για κάποιους φίλους στη Νεβάδα...
για να κινούνται όλα ομαλά και στην πατρίδα.
Σας αφήνω να γευτείτε την τούρτα.
Χρόνια πολλά!
Είδα σήμερα κάτι ενδιαφέρον.
Ένας αντάρτης είχε συλληφθεί απ’την αστυνομία.
Για να μην πιαστεί ζωντανός, έσκασε μια χειροβομβίδα που είχε.
Σκοτώθηκε, παίρνοντας μαζί του έναν αστυνόμο.
- Είναι τρελοί οι αντάρτες. - Μπορεί.
Σκέφτηκα ότι οι αντάρτες δεν πληρώνονται για να πολεμήσουν.
- Και τι σου λέει αυτό; - Ότι μπορούν να νικήσουν.
Πενήντα χρόνια υπάρχουν αντάρτες στην Κούβα. Το’χουν στο αίμα τους.
Το ξέρω, έρχομαι εδώ απ’το 1920.
Κάναμε λαθρεμπόριο εδώ όταν ήσουν μωρό.
Με φορτηγά τού πατέρα σου.
Μάικλ...
Προτίμησα να το κουβεντιάσουμε μόνοι μας.
Τα δυο σου εκατομμύρια δεν έφτασαν στην Κούβα.
Δε θα’θελα να βγει βρώμα πως δεν τα έστειλες...
επειδή σε τρόμαξαν οι αντάρτες.
Κάτσε, Μάικλ.
Ας μπορούσα να ζήσω κι εγώ, να τα δω!
Τι δε θα’δινα για άλλα είκοσι χρόνια!
Εδώ τα κέρδη μας είναι προστατευμένα. Χωρίς ελέγχους...
υπουργεία Δικαιοσύνης και FΒΙ.
Στα ενενήντα μίλια, συνεργασία με μια φιλική κυβέρνηση.
Μόλις ενενήντα μίλια. Τίποτα.
Ψάχνουμε κάποιον που θέλει να γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ...
κι έχει τα λεφτά για να το πραγματοποιήσει.
Μάικλ...
είμαστε μεγαλύτεροι κι απ’την Χαλυβουργική των ΗΠΑ.
Μάικ, τι κάνεις;
Γεια! Φρέντο Κορλεόνε.
Χριστέ μου, τι ταξίδι!
Σκεφτόμουν μήπως κάποιος ξέρει τι έχω εδώ μέσα.
Δυο εκατομμύρια δολλάρια στη διπλανή μου θέση!
- Συγγνώμη. - Εντάξει.
Θες να τα μετρήσεις;
Τι συμβαίνει; Βρίσκομαι στο σκοτάδι.
Η Φαμίλια μας κάνει επένδυση στην Αβάνα. Είναι δωράκι για τον Πρόεδρο.
Η Αβάνα είναι υπέροχη!
Η πόλη που μ’αρέσει.
- Είναι κανείς γνωστός εδώ; - Ο Χάιμαν Ροθ, ο Τζόνι Όλα.
Δεν τους έχω γνωρίσει.
Άκου, Μάικλ. Είμαι λιγάκι...
...αγχωμένος απ’το ταξίδι. Μπορώ να πιω κάτι;
Έλεγα να βγούμε έξω.
Ξέρω ένα καλό κέντρο.
Έπρεπε να παντρευτώ μια γυναίκα σαν τη δική σου, την Κέι.
Να κάνω παιδιά. Οικογένεια.
Κάποτε κι εγώ στη ζωή μου, να γίνω σαν...
...τον μπαμπά.
Δεν είναι εύκολο να είσαι γιος, Φρέντο.
Η μαμά με πείραζε, "Δεν είσαι δικός μου γιος".
"Σ’άφησαν στην πόρτα μας οι γύφτοι".
Καμιά φορά, νομίζω πως είναι αλήθεια.
Δεν είσαι γύφτος, Φρέντο.
Ήμουν θυμωμένος μαζί σου.
Γιατί δεν ξανακάναμε παρέα έτσι οι δυο μας;
Θέλεις ένα ποτό; Γκαρσόν!
Παρακαλώ...
- Πώς λένε "Μπανάνα Ντάκιουρι"; - Μπανάνα Ντάκιουρι.
- Αυτό είναι όλο; - Αυτό.
Ένα Μπανάνα Ντάκιουρι...
και μια σόδα.
Αύριο έρχεται ο γερουσιαστής Γκίρι με μέλη της κυβέρνησης.
Θέλω να τους διασκεδάσεις στην Αβάνα.
- Η ειδικότητά μου, ε; - Μπορώ να σου εμπιστευτώ κάτι;
Ασφαλώς, Μάικ.
Είμαστε καλεσμένοι στο Προεδρικό Μέγαρο, για το Νέο Έτος.
Μετά, θα με πάνε πίσω με στρατιωτικό αυτοκίνητο. Μόνο μου.
Για προστασία μου.
Πριν φτάσω στο ξενοδοχείο, θα με δολοφονήσουν.
- Ποιος; - Ο Ροθ.
Ο Ροθ είχε βάλει να με σκοτώσουν στο σπίτι μου.
Ο Ροθ ήταν απ’την αρχή.
Μου φέρεται σαν να’μαι γιος του, διάδοχός του.
Όμως, νομίζει πως θα ζει αιώνια. Με θέλει νεκρό.
- Πώς μπορώ να βοηθήσω; - Κάνε σαν να μην ξέρεις τίποτα.
- Έχω πάρει τα μέτρα μου. - Τι;
Ο Χάιμαν Ροθ δε θα δει την καινούρια χρονιά.
Λέει να ηρεμήσεις. Θα ξανάρθει αύριο.
Θα φέρω γιατρό απ’το Μαϊάμι! Θέλω γιατρό που μιλάει Αγγλικά.
- Ευχαριστώ, κύριε. - Καληνύχτα.
- Χρυσή μου, πήγαινε στο καζίνο. - Αν νιώθεις καλύτερα.
Μια χαρά είμαι.
- Καλή τύχη στο μπίνγκο. - Χάρηκα που σας είδα.
Κάτι μου λέει ότι ο αδελφός σου έφερε τα λεφτά. Πού είναι;
- Αποσύρεσαι; - Θέλω μόνο... Θέλω να περιμένω.
- Πώς νιώθετε; - Απαίσια.
Θα’δινα μια περιουσία για να κατουράω χωρίς πόνο.
- Ποιος χτύπησε τον Πεντάντζελι; - Οι αδελφοί Ροζάτο.
Το ξέρω. Ποιος έδωσε όμως την εντολή;
Ξέρω πως δεν ήμουν εγώ.
Ήξερα ένα παιδί. Μεγαλώσαμε μαζί. Ήταν μικρότερος.
Με σεβόταν. Κάναμε μαζί την πρώτη μας δουλειά.
Τα πράγματα πήγαιναν καλά.
Στην ποτοαπαγόρευση, κάναμε λαθρεμπόριο στον Καναδά.
Κάναμε περιουσία. Το ίδιο κι ο πατέρας σου.
Τον αγαπούσα και του είχα εμπιστοσύνη.
Αργότερα, του ήρθε μια ιδέα. Να χτίσει μια πόλη...
στη μέση της ερήμου, για στρατιώτες που πήγαιναν δυτικά.
Το παιδί λεγόταν Μο Γκριν...
κι η πόλη που επινόησε ήταν το Λας Βέγκας.
Ήταν μεγάλος άνθρωπος.
Διορατικός, θαρραλέος.
Και δεν υπάρχει ούτε μια πινακίδα, ούτε ένα άγαλμά του στην πόλη.
Κάποιος του φύτεψε μια σφαίρα στο μάτι.
Κανείς δεν ξέρει ποιος έδωσε την εντολή.
Όταν το’μαθα, δε θύμωσα.
Ήξερα πόσο ξεροκέφαλος ήταν ο Μο. Δεν κρατούσε τη γλώσσα του.
Όταν λοιπόν τον σκότωσαν, έδωσα τόπο στην οργή.
Σκέφτηκα...
"Αυτή είναι η δουλειά που διαλέξαμε".
Δε ρώτησα...
...ποιος έδωσε την εντολή. Ήταν άσχετο με τη δουλειά.
Τα δυο εκατομμύρια που είναι στο δωμάτιό σου...
Πάω να πάρω έναν υπνάκο.
Όταν ξυπνήσω και δω τα λεφτά, θα ξέρω πως έχω συνέταιρο.
Αν δεν τα δω, θα ξέρω πως δεν έχω.
Γνωρίζεστε όλοι; Ξέρεις τον γερουσιαστή Γκίρι.
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω, Μάικλ.
Γερουσιαστής Πέιτον, απ’τη Φλόριντα...
δικαστής Ντεμάλκο, απ’τη Νέα Υόρκη...
γερουσιαστής Ριμ, απ’το Μέριλαντ...
ο Φρεντ Κόργκολντ, της UΤΤ.
- Είναι ασυναγώνιστος στο τσα-τσα! - Αλήθεια;
Κύριοι, ώρα για ανεφοδιασμό!
Δοκιμάστε τα ντόπια ποτά. Κούμπα Λίμπρε, Πίνια Κολάντα...
Εγώ θα δοκιμάσω μια απ’τις κοκκινομάλλες!
- Έτσι μπράβο! - Τζόνι!
Δε γνωρίζεις τον αδελφό μου. Τζόνι Όλα, Φρέντο.
- Δεν έχουμε γνωριστεί. - Χαίρω πολύ.
Καλή διασκέδαση στην Αβάνα!
Ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος!
Ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος.
- Γιατί στεκόμαστε εδώ; - Όλοι στέκονται.
- Αξίζει το θέαμα. - Είναι καταπληκτικό.
- Πενήντα δολλάρια; - Πάει το στοίχημα.
Αυτός είναι ο Σούπερμαν.
Τι σας είπα;
- Δεν το πιστεύω! - Πρέπει να’ναι ψεύτικο.
Όχι. Γι’αυτό τον λένε "Σούπερμαν".
Πού τ’ανακάλυψες αυτό το μαγαζί;
Μ’έφερε εδώ ο Τζόνι Όλα. Δεν το πίστευα πριν το δω!
- Ακόμα δεν το πιστεύω! - Πενήντα δολλάρια, Πατ.
Όλο τέτοια μέρη ξέρει ο Τζόνι!
- Θα σπάσει ένα παξιμάδι. - Να τον δω να σπάει τούβλο!
Ηρεμήστε, κύριε Ροθ. Θα σας πάμε στο νοσοκομείο.